سگ نژاد آکیتا

آکیتا مغرور و سرسخت با قدی بلند و قدرتمند، یک اثر طبیعی از ژاپن کشور زادگاهش است. در اصل به‌عنوان سگ شکاری پرورش می‌یافت، اما امروزه به‌عنوان سگ همراه هم مناسب است.

مشخصات سگ نژاد آکیتا:

خاستگاه: ژاپن

استاندارد (FCI): گروه 5

اندازه: بزرگ

طول خز: کوتاه

رنگ خز: قرمز-حنایی، کنجدی، راه‌راه، سفید

امید به زندگی: بالای 12 سال

عملکرد: سگ نگهبان

وزن: 28 تا 40 کیلوگرم

شخصیت: آرام، وفادار، با اعتماد به نفس

ویژگی خاص: ندارد

تاریخچه

آکیتا یک نژاد بسیار قدیمی سگ ژاپنی است. او را آکیتا اینو یا آکیتا کِن هم می‌نامند. اینو و کن در زبان ژاپنی به معنی سگ است. نام آکیتا از منطقه‌ای به همین نام در شمال غربی ژاپن در حوالی شهر اوداته گرفته شده است که امروزه هم به‌عنوان شهر سگ شناخته می‌شود. آکیتا یک سگ کارگر بود که در سرتاسر شمال جزیره هونشو ژاپن گسترش یافته بود. او به‌عنوان سگ نگهبان و گاهی اوقات به‌عنوان سگ کِشنده گاری یا سورتمه خدمت می‌کرد. از زمان‌های بسیار قدیم نیز آکیتا به‌عنوان سگ شکاری استفاده می‌شد. گفته می‌شود آنها خودشان را موقع شکار خرس یقه‌دار ثابت کرده‌اند. بعدها گفتند که آکیتا سگ سامورایی بوده است. همین‌طور از آکیتا برای مبارزات سگ سوء استفاده می‌شد. آکیتا در سال 1900 در معرض انقراض بود. در سال 1930 تلاش‌ها برای حفظ این نژاد سگ آغاز شد. در سال 1931 آکیتا به‌عنوان اثر طبیعی ملی شناخته شد. او اولین نژاد سگ در بین هفت نژاد سگ ژاپنی بود که چنین مورد افتخار قرار گرفت. اما افتخارش از او در برابر سوء استفاده به‌عنوان تأمین‌کننده پوست برای تولید لباس نظامی‌ها در طول جنگ جهانی دوم محافظت نکرد و تعداد آنها به‌سرعت کاهش پیدا کرد. برای نجات آکیتا با سگ‌های دیگر جفت‌گیری شد. مانند همه نژادهای سگ ژاپنی، آکیتا از نظر ژنتیکی به تبار گرگ‌ها نزدیک است. امروزه آکیتا نژاد سگ متفاوت، منحصر به فرد و متکی به خود است که هیچ دوستدار سگی نمی‌خواهد او را از دست بدهد.

شکل ظاهری

آکیتا اینو یا به طور خلاصه آکیتا یک نژاد سگ ژاپنی است. آکیتا سگ باشکوه فوق‌العاده‌ای است. جثه متعادل او بدون اغراق جذابیت روستایی و تقریباً گرگی دارد. به‌ویژه شکل سرش منحصر به فرد و خاص است. آکیتا ماسک صورت سفید مشخصی دارد. چشمان سرزنده و تیره‌رنگش به نظر می‌رسد که همیشه به چیزی زل زده است. گوش‌های نوک‌تیز که همیشه به سمت جلو هستند، بسیار چشمگیر است. رویهم رفته به نظر می‌رسد که آکیتا با حالتی شیطنت‌آمیز لبخند می‌زند. خز او پرپشت و تقریباً مخملی است و شما را به نوازش کردن دعوت می‌کند. با این وجود از نظر جسمانی بسیار قوی است و از شما می‌خواهد که به او احترام بگذارید. او معمولاً دم خودش را روی پشتش می‌چرخاند. پوشش رویی خز او سفت و پوشش زیری آن نرم است. خز قرمز-حنایی یا کنجدی و همین‌طور تکه‌های سفید و تیره راه‌راه‌ طبق استاندارد پذیرفته می‌شود. همه رنگ‌ها به‌جز سفید باید «اوراجیرو» را نشان بدهند؛ اوراجیرو یعنی اینکه موهای اطراف پوزه، گونه‌ها، زیر فک، گردن، سینه، دم و داخل پاها سفید باشد. اندازه آکیتا 58 تا 70 سانتی‌متر و وزن او بین 28 تا 40 کیلوگرم است.

ویژگی‌های شخصیتی

آکیتا یک سگ مستقل و با اعتماد به نفس است، اما مطیع نیست. آکیتا با صاحب خود پیوند قوی برقرار می‌کند. کنراد لورنتس برنده جایزه نوبل آکیتا را «سگ تک‌نفره» توصیف کرده است. صاحب سگ باید کامل آکیتا را بشناسد. اگر این موضوع حل شود، سگ باهوش همراه بامحبت و وفاداری برایش خواهد بود. او رفتاری سنجیده دارد و حتی در موقعیت‌های شلوغ هم آرامش خودش را حفظ می‌کند. آکیتا در عین حال که آرام و باابهت است، غریزه وحشی بودنش را هم دارد. در بسیاری از آکیتاها سگ شکاری قدیمی هنوز زنده است و ممکن است بسیاری از صفات سگ‌های اولیه را در او کشف کنید. وفاداری این سگ افسانه‌ای است. معروف‌ترین آکیتا سگی به نام «هاچیکو» است. هاچیکو هر روز بعد از کار دنبال صاحبش – که استاد موسیقی بود- به ایستگاه قطار شیبویا در توکیو می‌رفت. وقتی صاحبش فوت کرد، هاچیکو باز هم هر روز برای استقبال از او به ایستگاه می‌رفت. او تا 9 سال تا زمان مرگ خودش این کار را انجام داد. در سال 1934 مجسمه برنزی به افتخار هاچیکو در ضلع غربی ایستگاه نصب شد. در سال 2009 به یاد او فیلمی به نام هاچیکو- دوستی فوق‌العاده ساخته شد.

مراقبت

خز سگ آکیتا آلودگی و آب را به خود نمی‌گیرد و بنابراین مراقبت از آن بسیار آسان است. او سالی دو بار پوشش زیرین خودش را از دست می‌دهد. در زمان پوست‌اندازی حتماً باید خز او را شانه کنید یا برس بزنید. در این دوره که حدود 2 تا 4 هفته طول می‌کشد، آکیتا موهای زیادی از دست می‌دهد.

سلامتی

این نژاد سگ ژاپنی هم مانند بقیه سگ‌ها با بعضی از مشکلات سلامتی دست و پنجه نرم می‌کند. آکیتا می‌تواند به بیماری‌های پوستی و مویی مانند سبادنیت، اختلالات خود ایمنی، آتروفی پیش‌رونده شبکیه، صرع و دیسپلازی مفصل ران – که در سگ‌های بزرگ معمول است- مبتلا شود. با این حال در پرورش مسئولانه همه بیماری‌های نژادی آزمایش می‌شوند تا حد ممکن بتوانند خطر بیماری‌ها را کاهش دهند. اگر درست پرورش یافته باشد، با آمادگی جسمانی بالا بیشتر از 12 سال عمر می‌کند.

تغذیه

رژیم غذایی آکیتا باید متعادل و متنوع باشد. او هم مانند اکثر سگ‌ها استخوان گوشت‌دار و گوشت تازه دوست دارد. روزانه دو وعده غذایی برای آکیتا کافی است. آکیتا برای رژیم غذایی بارف (تغذیه خام بیولوژیکی) بسیار مناسب است.

تربیت و نگهداری

نگهداری از آکیتا برای صاحب سگی که دانش کافی داشته باشد، بدون مشکل است. در ابتدا صاحب سگ باید ماهیت آکیتا را به‌خوبی بشناسید و مدام او را آموزش دهید و راهنمایی کنید. آکیتا به یک فاصله فردی بالا نیاز دارد. تربیت آکیتا احتیاج به درک نیازهایش و از همه مهم‌تر احترام به شخصیت او دارد. در تربیت او نمی‌توانید او را مجبور کنید، باید او را متقاعد کنید. رفتار خشن نتیجه معکوس دارد. تربیت او نیاز به صبر و تجربه زیادی دارد که برای مبتدیان مناسب نیست. آکیتا بسیار باهوش است و از قبل می‌فهمد که شما از او چه می‌خواهید.

منابع:

https://www.zooplus.de/magazin/hund/hunderassen/akita-inu